Luxor West bank (28 januari)

Met Abdul gaan we naar de overkant van de Nijl, voor een bezoek aan de Koningsvallei, tempel Hatsjepsjoet en de Graven der schrijvers. We rijden eerst langs de Memnoskolossen. De naam Memmon zou verwijzen naar Memnon die zijn vrouw Eos, godin van dageraad begroette met een zucht. Een van de beelden was namelijk zodanig beschadigd dat er geluid uitkwam. We komen ook langs recentelijk opgegraven beelden.

Vallei der koningen: Ramses IV (2)

Dan gaan we naar de vallei van de Koningen. Veel van de afbeeldingen zijn gericht op het begeleiden van de farao op weg naar de hemel,met laatste oordeel. We bezoeken het graf van Ramses IV (2) met vooral een mooi plafond in de sacrofaagkamer, godin Moet van zonsopgang tot zonsondergang. We zien beelden van de negatieve biecht, waarin hij moet aangeven wat hij allemaal niet heeft gedaan om in de hemel te komen. Aan het eind wegen Osiris en Anubis zijn hart met de veer als tegengewicht voor het laatste Oordeel.

Vallei der Koningen: Ramses III (DK 11/KV35)

Daarna gaan we naar het graf van Ramses III waar, ongebruikelijk voor een koningsgraf, dagelijkse huiselijke taferelen te zien zijn. Zo is er onder meer een schaakspel te zien met de spelregels eromheen beschreven in Hierogliefen. Volgens Abdul is dat het bewijs dat het schaakspel niet oorspronkelijk uit Perzië komt, maar uit Egypte. Ook zijn er mooie afbeeldingen van harpspelers. Over het algemeen worden goden blauw of groen afgebeeld, mannen donkerbruin, vrouwen lichtbruin..

Vallei der Koningen: Merenptah (KV8)

Als laatste graf in de Koningsvallei bezoeken we het graf van Merenptah , een van de diepste graven in het dal. Een diep graf duidt op een langlevende farao. Bij sommige graven is te zien dat farao's vrij plotseling zijn overleden, dan is het werk nog niet af.

Deir al Bahri: tempel Hatsjepsjoet

Dan rijden we naar een merkwaardige tempel, die van Hatsjepsoet, de Deir al Bahri. Dit was een vrouwelijke farao en werd vaak afgebeeld met een baard. Haar tempel is totaal afwijkend van wat gangbaar was in het Egyptisch tempelconcept. Het grootste deel is niet meer in originele staat maar er staat nog genoeg om indrukwekkend te zijn. Aanvankelijk was ze regentesse namens haar neefje Toetmosis III, maar het farao-schap beviel haar zo goed, dat ze weigerde haar macht over te dragen toen hij volwassen was. Uiteraard zien we ook hier vaak het Ankh-symbool, het levenskruis. Ook zien we hoe de farao wordt gevoed door Hathor (afgebeeld als koe) met melk (heilige vloeistof).

Graven van de schrijvers: Nefer Ronpet (178) en Nefer Sekhro (269)

En dan gaan we naar de Graven der Schrijvers. Deze graven zijn pas een paar jaar toegankelijk voor publiek. Het is hier een stuk rustiger dan in de Vallei der Koningen (we lopen er in ons eentje) en kleiner en erg gaaf. Helaas is veel van het werk, zo'n 80%, van de schrijvers (papyrus) verloren gegaan.

We bezoeken het graf van Nefer Ronpet (178) en het graf Nefer sekhro (296). Erg mooi gedecoreerd. We zien er ook nog een mummie.

We bezoeken ook een alabaster fabriek. Dit gesteente komt alleen hier voor en wordt al sinds de farao-tijden gebruikt om gebruiksvoorwerpen te maken en voor decoreren. De bevolking van een klein dorpje in Luxor is verhuisd omdat ze op graven waren gebouwd en niet gegraven kon worden zolang zij er woonden. In ruil daarvoor hebben zij het alleenrecht gekregen om de steen te exploiteren. In de middag hebben we lunch bij restaurant Ramses.

En verder:

kom ik nou voor de 4e keer in 8 jaar in Luxor en voelt het ook een beetje als thuiskomen.
is iedereen hier erg vol over wat in Port Said allemaal gebeurt.
gaat mijn vader tijdens een aankoopproces in een winkel de winkelier haarfijn uitleggen dat Cleopatra eigenlijk geen Egyptische was. Uhhhh... gelukkig weet Abdul het allemaal weer rechtdraaien zonder dat iemand gezichtsverlies lijdt (er zijn 7 Cleopatra's.... en degene, de beroemdste, waar we het hebbben is toch tenminste eigenlijk meer dan de helft Egyptisch want haar vader was dat...) Oef....
regent het hier nauwelijks, ongeveer 1 keer per jaar. Dat is uitgerekend op onze tweede dag in Luxor. Ziet er gelijk een stuk troostelozer uit.
herinnert Abdul zich Bert nog (you are the one with the very tall husband, aren't you?)
voel ik af en toe te worden gezien als de scharrel van een 70-jarige man en is mijn vader een paar keer kamelen geboden.
zijn de mensen van de logistiek (paard, taxi, boot) opdringeriger dan ooit, we 'la-shukrannen' (nee dank je) ons te pleures vanaf het moment dat we een voet buiten het hotel zetten totdat we weer terug zijn. Dat is echter ook weer zo goed te begrijpen. Luxor leeft 100% van het toerisme en er lopen nu zo weinig toeristen rond.